Еден ден ми се јави девојката за да одам и да ѝ помогнам околу поканите за свадбата. Кога пристигнав ме пречека сестра ѝ. Ми шепна на уво дека отсекогаш ме посакувала, дека не може повеќе тоа да го крие, дека сака да води љубов со мене пред да се оженам. Бев во тотален шок, а таа рече:
“Сами сме! Одам во спалната соба, твоја ќе бидам, земи ме…”
Се вкочанив. Гледав како се качува по скалите. Качувајќи се ги соблече гаќичките и ми ги фрли на скалите.
Стоев така некое време и тргнав кон излезната врата, кон мојот автомобил. Во тој момент ме пресретнаа мојот иден дедо, баба и мојата вереница. Мојата драга ме прегрна, ме бакна и ми рече:
“Мили мој, знаев дека си посебен.”
А мојот дедо рече:
“Овој мал тест конечно ме увери дека ќерка ми ја давам во вистински раце. Ти честитам младичу. Добре дојде во семејството.”
Која е поуката на оваа приказна?