Prison brake

Најмоќниот шеф на мафијата на сите времиња – Лаки Лучијано

Charlie “Lucky” Luciano е роден на 24 ноември 1897 година во Lercara Friddi, Сицилија. Неговите родители, Антонио и Росалиа Лучиана, имале пет деца: Бартоломео (роден 1890), Џузепе (роден 1898), Филипиа(роден 1901) и Конкета(роден 1903). Кога Чарли имал 10 години (1907), семејството се преселило во САД. Тие се населиле во Њујорк, единствена дестинација за сицилијанските имигранти во тоа време.

Уште како тинејџер, тој ја формирал својата сопствена банда. За разлика од другите улични банди, чиј бизнис е крадењето, Lucania одлучил да им понуди заштита на еврејските деца кои секогаш биле на страна на италијанските и ирските деца. Наплаќале по десет центи неделно за секое дете.

На 20 годишна возраст, тој бил веќе добро интегриран во злосторството во Долниот Ист Сајд, биле вклучени во кражба, изнуда и трговијата со дрога (за што тој одлежал шест месеци затворска казна во 1916 година). Тој исто така станал доживотен пријател со еврејскиот гангстер Мејер Лански.


На 17 Јануари 1919 година, на осумнаесеттиот Амандман на Уставот на САД е ратификуван. Амандманот забранува производство, продажба и транспорт на алкохолни пијалоци. Забраната останала во сила се до неговато укинување во 1933 година. Тоа им даде на секој гангстер на улица нов извор на приходи преку нелегалната продажба на алкохол. Во тоа време, Лучијано работел за Арнолд Ротестен.

Лучијано имал планови за проширување на неговата територија и да го прошират својот профит од соработка со други мафијаши, да се намали цената на политичка заштита и намалување на веројатноста за појава на киднапирани пратки. Но, Џо “The Boss” Масериа забранил Лучијано да се прошири.

Во 1921 година, Лучијано веќе познавал многу мафии, вклучувајќи Вито Џеновезе и Френк Костело, неговиот долгогодишен пријател, бизнис партнер, и на крајот Сотокапо преку неговата вмешаност во “Five Points Gang”. Заедно тие започнале голем број операции.

Во 1925 година, Лучијано заработувал над 12.000.000 $ годишно, но сепак голем дел оделе за поткуп на политичарите и полицијата. Лучијано и неговите партнери ја воделе најголемата операција во Њујорк, која се проширила во Филаделфија. Тој увезувал скоч, виски директно од Шкотска, рум од Карибите и виски од Канада, покрај тоа се занимавал и со коцкање.

Во 1929 година, Лучијано бил нападнат од страна на тројца вооружени мажи, тој бил брутално претепан, исечен низ лицето со нож и фрлен скоро мртов во река на Стејтн Ајленд.  Некако го преживеал тешкото искушение, но бил засекогаш обележан со лузна. Неговиот опстанок му го донесе името Лаки иако тој и претходно го заработил овој прекар во неговите младешки денови поради неговата среќа во избегнување на полицијата. По неговото киднапирање Лучијано дознава преку Мејер Лански дека е нарачано од непријателот Масериа. Во ироничен пресврт Лучијано подоцна склучил договор со Маранциано во која Лучијано се согласил да ја исценира смртта на Масериа,а  во замена да стане втор човек на  Маранзано.Овој договор ќе стави крај на познатата Castellammarese War .

Лучијано ги поканил Масириа и двајца други соработници на ручек во Coney Island ресторан. Во еден момент Лучијано отишол во тоалет. Додека Лучијано бил во тоалетот, четири вооружени лица – Багзи Сигел, Вито Џеновезе, Алберт Анастасија и Џо Адонис-влеголе во ресторанот и го убиле Масириа и другите двајца соработници. По овој настан Лучијано го превземал криминалното семејство на Масириа.

Лучијано имал бизниси низ целата земја. Неговиот долгогодишен пријател Мaер Лeнски бил неговата десна рака и советник. Кога холандскиот Дач Шулц одлучил да го убијат Менхетен, јавниот обвинител Томас Дјуи, во директно кршење на налозите на Лучиано, Шулц бил наместо погубен.
Лучијано го достигна врвот на подземниот свет на Америка, режија на кривични правила, политики и активности, заедно со газдите друго семејство. Тој имал моќно криминално семејство кое сега го понесе неговото име и ги контролирал профитабилните кривични рекети како коцкање, трговијата со дрога и изнудување.


Лучијано укина насловот на Capo Di Tutti I CAPI, инсистирајќи на тоа дека позицијата создадва тензии и проблеми меѓу семејства. Тој мислел дека церемонијата да се ‘направи војник” во семејството треба да се направи. Маер Ленски сепак,се сврте против него, тврдејќи дека на младите луѓе им потребни риуали за да се држат до нив. Лучијано, исто така, ја истакна важноста на оmerta, заклетвата на молчење и се чува организациската структура која Маранзано ја воспоставил.

Лучијано, под инсистирање на Џони Торио, формираал управно тело на мафијата. Тој ја организирал Комисијата со газдите на мафија семејствата. Комисијата ги решила сите недоразбирања меѓу семејствата. Ова биле најважните иновации на Лучиано. Комисијата одлучила кои семејства ќе контролирааат одредени територии. Ако поединец од мафијата реши да превземе некаков чекор, неговиот шеф мора да се состане со Комисијата и да добие одобрување од нивната одлука. Сите челнови на Комисијата требало да имаат иста моќ и еден глас, но во реалноста некои семејства и шефови биле помоќни од другите.

Владеењето на Лучиано било релативно кратко. Обвинителот Томас Е. Дјуи, иднината на републиканскиот претседателски кандидат (подоцна Лучијано потврдил дека Комисијата не направила сè што може за да Дуи  стане претседател во замена за враќање на Лучиано во Америка), го издвоил Лучијано како лидер на организираниот криминал, заедно со другите. Лучијано претходно гласал против предлогот на холандскиот Шулц за да се убие Дуи по што Шулц ги повторил истражувања за Дуи.

За време на Втората светска војна, Владата на САД, подготвила  таен договор да се затвори Лучијано. Армијата на САД за воено разознавање знаела дека Лучијано одржува добри врски во Сицилија и италијанската мафија, кои биле сериозно прогонувани од Бенито Мусолини. Лучијано бил лојален Американец кој бил посветен на мафијата во Сицилија, а исто и на САД. Неговата помош се барала во обезбедувањето на мафијата за да се спречи можна оска на инфилтрација на САД, за време на операцијата Лавина и неговите врски во Италија и Сицилија биле прислушувани да достават интелигенција и да се обезбеди лесен премин за силит на САД кои се вклучени во италијанската кампања. Алберт Анастасија, кој ги контролирал доковите, ветил дека нема да се дозволи да се појават штрајкови. И за време и по војната, воените и разузнавачките агенции наводно ги користеле  врските со мафијата, за Лучијано да го искорени комунистичкото влијание на локалните власти. Во замена за својата соработка, на Лучијано му било дозволено да се кандидира неговата криминална империја од неговата затворска ќелија.
Лучијано подоцна рекол дека неговиот придонес во воените напори биле фарса, со цел само за да добие ослободување од затвор.

Во 1946 година, како награда за неговата воена соработка, Лучијано бил условен да  замине во САД и да се врати во Сицилија. Тој го прифатил договорот, иако за време на судењето изјавил дека тој бил роден во Њујорк и затоа не е предмет на депортација. Тој бил длабоко повреден бидејќи морал да ги напушти Соединетите Американски Држави, земја која ја смета за своја уште од неговото пристигнување на десет годишна возраст.

Наводно, на Луцијано му било потенцирано да не учествува во промоција на никакви филмови снимени за неговиот живот, бидејќи тоа би привлекло непотребно внимание на мафијата. Но сепак, откако Игеа Лисиони почина од рак на дојка, тој попушти и договори средба со филмски продуцент кој требаше да пристигне на аердромот во Неапол. На 26-ти Јануари 1962 година, Луцијано почина од срцев удар на интернационалниот аеродром во Непал. Откако ја отслужи затвроската казна во 1946 година, Лучијано беже депортиран. Од тие причини му беше одбиена молбата за влез во САД, но по неговата смрт, желбата му се оствари. Тој беше погребан во Св. Џонс гробницата во Квинс. Повеќе од 2000 ожалостени беа присутни на неговиот погреб. Неговиот долгогодишен пријател Карло Гамбино одржа говор на погребот.

Карло Гамбино беше единствениот шеф кој покрај Лучијано, има комплетна контрола над комисијата и практично над секоја мафијашка фамилија во САД. За разлика од многу италијански  гангстери, Лучијано, во периодот додека полека се качуваше највисоко на скалилото, беше подготвен да соработува со многу Евреи. И покрај тоа што не го почитуваа многу заради тоа, сепак се исплатеше многу. Со помош на неговите Еврејски соработници, тој повторно ја претвори мафијата во најмоќно синдикално здружение кое било видено дотогаш во САД и во истиот тој момент, ја предвиде златаната ера на Италијанско-Американската Мафија.

Преседанот на Лаки Лучијано се огледа во убиствата на двајцата највлијателни и најозогласени шефови Џо Масериа и Салваторе Маранзано. На самиот врв од неговата криминална кариера, влијанието на Лаки Лучијано станува толку моќно, што дури се проширува на владата на САД која преку ФБИ, бара помош од него и за време на нападот врз Италија за пораз над Мусолини во Втората Светска војна.

Неговиот допридонес доведе и до неговото ослободување од затворската казна во Фебруари 1946 година.

Често кога се зборува за популарните заштитници на мафијата и нивната историја, се развива дебата околу тоа кој е поголем во однос на Лучијано и неговиот истовременик Ал Капоне.

Многуте општо познати подвизи на Ал Капоне во Чикаго, прават да биде еден од најпознатите мафијаши во Американската историја, сепак, стои фактот дека Капоне никогаш немаше влијание над останатите мафијашки фамилии – нешто во што Лучијано успеа да направи додека ја создаде и ја водеше комисијата.

Земајќи го во предвид самиот факт дека тој беше водач на Мафијата во периодот кога постоеа мафијаши како Алберт Анастасија, Франк Кастело, Маер Ленски, Багзи Сигел, Томи Лучезе, Карало Камбино и Вито Џеновезе, Чарлс Лаки Лучијано многумина го сметаат како  најмоќниот шеф на мафијата на сите времиња.

 

Напиши коментар