Луѓето не се раѓаат како добри или лоши родители, тие такви стануваат!
Тука се прашувам каде се создаваат проблемите во воспитувањето на децата? Дали детето го раѓа личност која не е спремна за улогата на родител? Дали родителот кој го воспитува детето тоа го прави без доволно да размислува за својот воспитен стил, реагирајќи по автоматизам, избирајќи да го воспитува детето онака како што него го воспитувале или потполно спротивно? Родителите во следната генерација можат да влијаат да ги повторат истите грешки на своите родители или пак да прават нови, сосема спротивни.
Секој човек во себе носи потенцијал за добар родител, кој е само потребно да се пронајде во себе. За да откриеме добра мајка или добар татко потребно е да гаиме позитивен однос кон родителството и својата улога, важно е да бидеме отворени да учиме.
Детето ќе биде задоволно, среќно и со повеќе самодоверба само ако родителите се одлучни, доследни во своето воспитување. Од големо значење е со детето да се зборува јасно, со за него разбирлив јазик, нашите побарувања да бидат промислени, истрајни.
“Добриот родител”:
- Никогаш не го навредува своето дете.
- Го почитува своето дете и постојано му кажува колку го сака.
- Му става на знаење дека го почитува и кога греши.
- Јасно му е дека не може да биде совршен родител, прифаќа да биде само добар родител.
- Ако некогаш постапи во спротивност од она што смета дека е исправно, свесен е дека тоа не е катастрофа.