Да ти се потат рацете, срцето забрзано да ти чука, а гласот да ти застанува во грло?
-Тоа не е љубов, тоа е Допаѓање.
Се гордеешсо него и сакаш на сите да им го представиш?
-Тоа не е љубов, тоа е Среќа.
Го посакуваш, зошто знаеш дека тој е таму?
-Тоа не е Љубов, тоа е Осаменост.
Со него си, поради тоа што сите други така сакаат?
-тоа не е Љубов, тоа е Лојалност.
Остануваш со него, бидејќи знаеш дека те сака, и не сакаш да го повредиш?
-Тоа не е Љубов, тоа е Сожалување.
Со него си, зошто те бакнува и те држи за рака?
-Тоа не е Љубов, тоа е Несигурност.
Дали си со него, зошто кога ќе го погледнеш, твоето срце прескокнува?
-Тоа не е Љубов, тоа е Страст.
Дали му ги простуваш грешките, бидејќи се грижиш за него?
-Тоа не е Љубов, тоа е Пријателство.
Дали му кажуваш секој ден дека тој е единствениот на кого мислиш?
-Тоа не е Љубов, тоа е Лага.
Дали би се откажала од своите најдраги работи само поради него?
-Тоа не е Љубов, тоа е Великодушност.
Дали те боли срцето, и се во тебе се крши, кога тој е тажен?
-Да, тоа е Љубов.
Дали те привлекуваат други, но сепак остануваш со него, без тронка каење?
-Да, тоа е Љубов.
Дали плачеш поради неговата болка, иако знаеш дека тој добро ја поднесува, бидејќи е јак?
-Да, тоа е Љубов.
Дали ги прифаќаш неговите грешки само затоа што тие се дел од него?
-Да, тоа е Љубов.
Дали тој го чувствува твоето срце, и те допира длабоко во душата, така да те боли?
-Да, тоа е Љубов.
Дали си со него поради таа слепа, несватена мешавина од болка, среќа и уживање,која те привлекува кон него и те држи чврсто врзана за него?
-Да, тоа е Љубов.
Дали би му го дала своето срце, својот живот, својата смрт?
-Да, тоа е Љубов.
Тогаш, зошто, зошто сакаме кога Љубовта е толку болна, и представува такво измачување?
Зошто во својт живот сите трагаме по Љубовта?
За таа болка и агонија?
Тоа мачење кое не убива?
Зошто?
Затоа што тоа е ЉУБОВ.