Доктор Алберт Букеј долго време се занимавал со епигенетски анализи и стигнува до резултати кои му дозволуваат да претпостави дека карактерот на детето е веќе „вграден“ во неговите гени кои ги наследува од мајката и таткото и дека средината и условите играат второстепена улога. Вака се објаснува зошто две деца од исто семејство се сосема различни, а живееле во истите услови и биле исто воспитувани од истите родители.
Ако родителите го прифаќаат светот што ги заобиколува како позитивно и убаво место за живеење и имаат повеќе позитивни отколку негативни мисли, тоа несомнено остава печат брз генетскиот код на новиот човек.
Ова се случува не само за време на развивањето на ембрионот, туку и за време на неговото зачнување.
Според Букеј менувањето на карактерот на детето после раѓање е практично невозможно.